pobieranie: Oznaczanie wody krystalizacyjnej w hydratach
Pobierz dokument docPrzeglądaj wersję html pliku:
……………..
12.03.2002
I rok chemii środowiska
Sprawozdanie z wykonania ćwiczenia nr 2 – Oznaczanie wody
krystalizacyjnej w hydratach.
Opis:
Tygiel z uwodnionym CuSO4 ogrzewany w łaźni piaskowej w temp.
240-260(C.
Tygiel z uwodnionym BaCl2 ogrzewany w płomieniu palnika.
Doświadczenie 1 – ogrzewanie CuSO4(nH2O
Kolor soli uwodnionej – niebieski ; kolor soli bezwodnej – biały.
Masa pustego tygla – 26,86 g
Masa tygla z solą uwodnioną – 27,98 g
Masa tygla z solą po I prażeniu – 27,68 g
Masa tygla z solą po II prażeniu – 27,67 g
Masa wody krystalizacyjnej – 0,31 g
Masa soli bezwodnej – 0,81 g
Ilość wody przypadającej na 1 mol soli bezwodnej w związku
mCuSO4*nH2O = 1,12 g (przed prażeniem)
mH2O = 0,31 g
mCuSO4 = 0,81 g
MH2O = 18 g/mol
MCuSO4 = 160 g/mol
= 0,02 mola
0,005 mola : 0,02 mola
1 : 4
Wzór związku CuSO4(4H2O
Doświadczenie 2 – ogrzewanie BaCl2(nH2O
Kolor związku uwodnionego biały ; kolor soli bezwodnej – biały
Masa pustego tygla – 30,08 g
Masa tygla z solą uwodnioną – 34,72 g
Masa tygla z solą po I prażeniu – 34,03 g
Masa tygla z solą po II prażeniu – 34,01 g
Masa wody krystalizacyjnej – 0,71 g
Masa soli bezwodnej – 3,93 g
Ilość wody przypadającej na 1 mol soli bezwodnej w związku
mBaCl2*nH2O = 4,64 g (przed prażeniem)
’
”
–
š
ś
L
N
P
P
˘
X
Ú
Ü
#萎ﾔ葝ﾔᨀl2 = 3,93 g
mH2O = 0,71 g
MH2O = 18 g/mol
MBaCl2 = 207 g/mol
= 0,0394
0,0189 mola : 0,0394 mola
1 : 2
Wzór związku BaCl2(2H2O
Wnioski:
W przypadku CuSO4(nH2O wzór wyznaczony i rzeczywisty odbiegają od
siebie (wzór rzeczywisty = CuSO4(5H2O). Przyczyną rozbieżności
współczynnika n we wzorze może być niedostateczne wyprażenie soli,
w wyniku czego ilość moli wody we wzorze wyznaczonym może być
mniejsza od ilości moli wody we wzorze rzeczywistym.
Zbyt wysoka temperatura prażenia soli spowodowałaby nie tylko
odparowanie z niej wody, ale również rozkład tej soli. Konsekwencją
tego byłoby zawyżenie współczynnika n. Przed ważeniem tygla z
wyprażoną solą należy go najpierw ostudzić w eksykatorze. Zważenie
ciepłego tygla mogłoby spowodować powstanie prądów konwekcyjnych na
skutek unoszenia się ogrzanego powietrza ku górze – wynikiem tego
byłaby pozorna, mniejsza od rzeczywistej waga przedmiotu. Ponadto
wstawianie ciepłego tygla na szalkę wagi mogłoby spowodować –
zgodnie z prawem o rozszerzalności ciał stałych – wydłużenie
ramienia wagi, czego byłoby błędne odczytanie masy.
W przypadku soli BaCl2(nH2O wzór wyznaczony zgadza się z rzeczywistym
i ma postać BaCl2(2H2O
Oznaczanie wody krystalizacyjnej w hydratach
……………..
12.03.2002
I rok chemii środowiska
Sprawozdanie z wykonania ćwiczenia nr 2 – Oznaczanie wody
krystalizacyjnej w hydratach.
Opis:
Tygiel z uwodnionym CuSO4 ogrzewany w łaźni piaskowej w temp.
240-260(C.
Tygiel z uwodnionym BaCl2 ogrzewany w płomieniu palnika.
Doświadczenie 1 – ogrzewanie CuSO4(nH2O
Kolor soli uwodnionej – niebieski ; kolor soli bezwodnej – biały.
Masa pustego tygla – 26,86 g
Masa tygla z solą uwodnioną – 27,98 g
Masa tygla z solą po I prażeniu – 27,68 g
Masa tygla z solą po II prażeniu – 27,67 g
Masa wody krystalizacyjnej – 0,31 g
Masa soli bezwodnej – 0,81 g
Ilość wody przypadającej na 1 mol soli bezwodnej w związku
mCuSO4*nH2O = 1,12 g (przed prażeniem)
mH2O = 0,31 g
mCuSO4 = 0,81 g
MH2O = 18 g/mol
MCuSO4 = 160 g/mol
= 0,02 mola
0,005 mola : 0,02 mola
1 : 4
Wzór związku CuSO4(4H2O
Doświadczenie 2 – ogrzewanie BaCl2(nH2O
Kolor związku uwodnionego biały ; kolor soli bezwodnej – biały
Masa pustego tygla – 30,08 g
Masa tygla z solą uwodnioną – 34,72 g
Masa tygla z solą po I prażeniu – 34,03 g
Masa tygla z solą po II prażeniu – 34,01 g
Masa wody krystalizacyjnej – 0,71 g
Masa soli bezwodnej – 3,93 g
Ilość wody przypadającej na 1 mol soli bezwodnej w związku
mBaCl2*nH2O = 4,64 g (przed prażeniem)
’
”
–
š
ś
L
N
P
P
˘
X
Ú
Ü
#萎ﾔ葝ﾔᨀl2 = 3,93 g
mH2O = 0,71 g
MH2O = 18 g/mol
MBaCl2 = 207 g/mol
= 0,0394
0,0189 mola : 0,0394 mola
1 : 2
Wzór związku BaCl2(2H2O
Wnioski:
W przypadku CuSO4(nH2O wzór wyznaczony i rzeczywisty odbiegają od
siebie (wzór rzeczywisty = CuSO4(5H2O). Przyczyną rozbieżności
współczynnika n we wzorze może być niedostateczne wyprażenie soli,
w wyniku czego ilość moli wody we wzorze wyznaczonym może być
mniejsza od ilości moli wody we wzorze rzeczywistym.
Zbyt wysoka temperatura prażenia soli spowodowałaby nie tylko
odparowanie z niej wody, ale również rozkład tej soli. Konsekwencją
tego byłoby zawyżenie współczynnika n. Przed ważeniem tygla z
wyprażoną solą należy go najpierw ostudzić w eksykatorze. Zważenie
ciepłego tygla mogłoby spowodować powstanie prądów konwekcyjnych na
skutek unoszenia się ogrzanego powietrza ku górze – wynikiem tego
byłaby pozorna, mniejsza od rzeczywistej waga przedmiotu. Ponadto
wstawianie ciepłego tygla na szalkę wagi mogłoby spowodować –
zgodnie z prawem o rozszerzalności ciał stałych – wydłużenie
ramienia wagi, czego byłoby błędne odczytanie masy.
W przypadku soli BaCl2(nH2O wzór wyznaczony zgadza się z rzeczywistym
i ma postać BaCl2(2H2O
