Przeglądaj wersję html pliku:

ściąga FIZYKA- EGZAMIN JULIA


17 a )Kondensator cylindryczny (walcowy) złożony jest z dwóch
cienkościennych współosiowych cylindrów metalowych o wysokości l i
promieniach r1 i r2 między , którymi znajduję się dielektryk.

Cylinder wewnętrzny naładowany jest dodatnio z gęstością liniową
(+ ), zaś cylinder zewnętrzny ładunkiem ujemnym z gęstością
liniową (-

Gęstość liniowa ładunku

=

Przyjmując równomierny rozkład ładunku w celu uproszczenia
obliczamy:

= [ ]

Przekrój poprzeczny kondensatora cylindrycznego

Jako powierzchnię Gaussa S przyjmujemy współosiowy z poprzednim
cylinder o promieniu r i długości l zamknięty płaskimi powierz-

chniami . Korzystając z prawa Gaussa mamy :

-na powierzchni bocznej E ds.-więc możemy opuścić wektory gdyż
(E ,ds.)=0, a cos0=1

-na podstawach E ds. – więc linie sił pola elektrycznego nie
przecinają podstaw, czyli :

E ds.=0

po podstawie

E d s = E ds.= E ds. =

E ds. = E 2 r l=

E 2rl= ale

E2 r l= :2 r l

E=

Jak widać pole elektryczne w kondensatorze cylindrycznym nie jest
równomierne, gdyż zależy od

Dla r<r1 i r>r2 natężenie pola elektrycznego jest równe zero.

Wynika to bezpośrednio z prawa Gaussa gdyż nie istnieje tam ładunek
elektryczny. Dowolna powierzchnia o promieniu r<r1 lub r>r2 obejmuje
ładunek całkowity równy zero.

Znając natężenie pola między dwoma cylindrami możemy obliczyć
różnicę potencjałów (napięcie elektryczne) między nimi

U= E d r

U=

Stosując wzór definiujemy C= możemy wyznaczyć pojemność
kondensatora cylindrycznego

C=

Ale

Z wyprowadzonego wzoru wynika , że pojemność kondensatora
cylindrycznego zależy od wymiarów geometrycznych, tj. od promieni
cylindrów i ich długości , a także od zastosowanego dielektryka.

C)Kondensator sferyczny (kulisty)

Kondensator ten złożony jest z dwóch współśrodkowych metalowych
sfer(powierzchni kulistych)o promieniach r1 r2 . Między sferami
znajduje się dielektryk , którym w naszym przypadku jest próżnia o
przenikalności elektrycznej .

Zakładamy , że sfera wewnętrzna naładowana jest ładunkiem dodatnim
z gęstością powierzchniową(+ ), zaś sfera zewnętrzna ładunkiem
ujemnym z gęstością (- ) .

Gęstość powierzchniowa ładunku

W celu uproszczenia rachunków przyjmiemy, że rozkład ładunku jest
równomierny:

= [ ]

Jako powierzchnie Gaussa S przyjmujemy umieszczoną współśrodkową
sferę o promieniu r

W celu wyznaczenia natężenia pola elektrycznego w odległości r od
środka , ale r1<r<r2 stosujemy prawo Gaussa:





E d s= d s = E d s =

= E4 r =

E4 r = : 4 r

E=

Pole elektryczne wewnątrz sfer jest nierównomierne, gdyż zależy od
środka . Pole elektryczne istnieje tylko między sferami. Zaś
wewnątrz wewnętrznej sfery i na zewnątrz zewnętrznej sfery nie ma
pola , więc natężenie pola wynosi zero

Łatwo to wyjaśnić na podstawie prawa Gaussa, gdyż dowolna
powierzchnia o promieniu r<r1 i r>r2 obejmuje teraz ładunek całkowity
równy zero.

Rozkład natężenia pola elektrycznego w dielektryku

-

różnicę potencjałów (napięcie elektryczne, między tymi sferami:

U= E d r

U =

Stosując wzór definicyjny C=

możemy wyznaczyć pojemność kondensatora sferycznego:

C=

=4 [F]

Jak widać ze wzoru pojemność kondensatora sferycznego zależy od
wymiarów geometrycznych tj. promienia sfery oraz materiału
dielektrycznego.

18)Gęstość energii pola elektrycznego.

Energia zmagazynowana w polu elektrycznym kondensatora.

Weźmy dowolny kondensator o pojemności C . Niech w pewnej chwili w
procesie ładowania kondensatora napięcie( różnica potencjałów )na
nim wynosi U, zatem ładunek na jego okładkach wynosi: q= UC

Jeżeli chcemy wprowadzić do kondensatora dodatkowy , nieskończenie
mały ładunek d q , to musimy wykonać w tym celu pracę :



d W= U d q

Do naładowania kondensatora od zera do wartości Q trzeba wykonać
pracę równą:

W=(U d q

W=

Energia zgromadzona w polu elektrycznym kondensatora wynosi więc:

W=

Zajmijmy się teraz pojęciem gęstości energii -

Gęstość energii pola elektrycznego

nazywamy energię przypadającą na jednostkę objętości



Swoje rozważania dotyczące gęstości energii oprzyjmy na
kondensatorze płaskim , gdyż pole elektryczne między jego
okładzinami jest równomierne (natężenie pola w każdym punkcie ma
tą samą wartość).

Uprości to nam znaczni rachunki gdyż wtedy:

d W

gęstość energii d V [ ]

gęstość energii we wszystkich punktach jest stała

V= S d

pojemność kondensatora

płaskiego :

C=

Zależność napięcia od natężenia pola w kondensatorze płaskim :

U=E d



C U U

W= 2 =

Gęstość energii pola elektrycznego w danym punkcie jest określona
tylko wielkościami E i D działającymi w rozpatrywanym punkcie .

Z przeprowadzonych rozważań wynika , że kondensator jest zdolny do
gromadzenia energii w polu elektrycznym.

19) Prawo Ampere a i jego zastosowanie.

Całka indukcji pola magnetycznego po dowolnym konturze zamkniętym
(cyrku-

lacja) równa jest iloczynowi przenikalności magnetycznej
próżni i sumy prądów przepływających przez powierzchnie
ograniczoną konturem całkowania .

cyrkulacja- krążenie pola magnetycznego wytworzonego przez prąd
płynący w przewodniku, wokół każdej krzywej zamkniętej ,
cyrkulacja odgrywa w prawie Ampera taką rolę jak strumień pola
elektrycznego przez zadaną powierzchnię w prawie Gaussa .

prawo to sformułowano dla próżni

Indukcja magnetyczna B jest

Podstawową wielkością charakteryzującą pole magnetyczne (podobnie
jak wielkością charakteryzującą pole elektryczne jest indukcja
elektryczna D )

Indukcja magnetyczna B jest wielkością wektorową o kierunku stycznym
do kierunku linii pola w danym punkcie .

[B]= = T jednostką indukcji magnetycznej
jest tes

Linie pola magnetycznego są liniami zamkniętymi , nie mają ani
początku ani końca . Kierunek linii pola magnetycznego można
wyznaczyć za pomocą reguły śruby prawoskrętnej .

Prawo Ampera pozwala na proste znalezienie indukcji pola magnetycznego B
w tych przypadkach w których ze względu na symetrie przewodników z
prądem potrójnym z góry możemy przewidzieć wzdłuż których linie
pola B będzie miało stałą wartość , tak aby móc w prosty
sposób obliczyć krążenie tego pola

Przykład zastosowania prawa Ampera .

Obliczenie indukcji pola magnetycznego B pochodzącego od liniowego
przewodnika z prądem I .



Kierunek linii pola magnetycznego wyznaczyliśmy z reguły korkociągu .
Jak wynika z rysunku B d l więc

(B , d l )=0

Ponieważ indukcja magnetyczna jest stała więc możemy wyciągnąć
ją przed znak całki .

Korzystając z prawa Ampera mamy:

B d l = B d l cos (B dl)

= B dl =B dl =b2 r=

I

B2 r = : 2 r

I

B = 2 r

W celu wyprowadzenia prawa Ampera w postaci różniczkowej zastosujemy
matematyczne prawo Stokesa :

w dl= rot w d s

Dla dowolnego ciągłego wektora całkę po konturze zamkniętym l
(cyrkulację pola po konturze zamkniętym l ) możemy zamienić na
całkę po dowolnej powierzchni S ograniczonej tym konturem (strumień
wirowy pola przez dowolną powierzchnie S ograniczoną tym konturem )

rot =

=

Wprowadzamy pojęcie gęstości prądu j . Gęstość prądu jest
wielkością wektorową i wyraża się przez :

J= n [ ]

Kierunek prądu elektrycznego oraz rozkład natężenia prądu w
różnych punktach

rozpatrywanej powierzchni określa gęstość prądu .Wektor gęstości
prądu j jest liczbowo równy stosunkowi natężenia prądu d I
przepływającego przez powierzchnie elementarną .

B d l = rot B d S =

= j i d s = j i ds.

Korzystając z prawa Stokesa i widocznych odpowiedniości otrzymujemy :

rot B = j i -

prawo Ampera w postaci różniczkowej .

Tak więc pole magnetyczne jest bez wirowe ( rot B = 0 ) we wszystkich
obszarach przestrzeni w których nie ma prądów elektrycznych oraz
wirowe (rot B 0) tam , gdzie te prądy są .

W odróżnieniu od pola magnetycznego prądów stałych pole
elektrostatyczne nieruchomych ładunków elektrycznych wszędzie jest
bez wirowe.

PAGE

PAGE 2

 
statystyka