Przeglądaj wersję html pliku:

wyznaczanie_ciepla_spalania_i_wartosci_opalowej_paliw_cieklych_i_gazowych


Politechnika Szczecińska

KATEDRA TECHNIKI CIEPLNEJ

LABORATORIA Z PODSTAW TECHNIKI CIEPLEJ

SPRAWOZDANIE



Ćwiczenie Nr:

Temat: Wyznaczanie ciepła spalania i wartości opałowej
paliw ciekłych i gazowych

Data wyk. ćw. Data złożenia sp. Ocena Nazwisko i Imię



Prowadzący ćwiczenie

Podpis Rok akad. Semestr Grupa lab.



l. Cel Ćwiczenia.

Celem ćwiczenia jest zapoznanie się ze sposobami wyznaczania ciepła
spalania i wartości opałowej paliw ciekłych i gazowych , poznanie
budowy i zasady działania przyrządów służących do wyznaczania
wyżej wymienionych parametrów , a także wyznaczenie ciepła spalania
i wartości opałowej gazu Gz 50 za pomocą kalorymetru Junkersa.

2. Wstęp teoretyczny,

Ciepło spalania Qc - jest to ilość ciepła wydzielona przy spaleniu
całkowitym i zupełnym danej jednostki paliwa przy założeniu , że
produkty spalania zostają schłodzone do temperatury początkowej
substratów, a para wodna w spalinach ulega wykropleniu.

Wartość opałowa Qw - jest to ilość ciepła wydzielona przy spaleniu
całkowitym i zupełnym danej jednostki paliwa przy założeniu , że
produkty spalania zostają schłodzone do temperatury początkowej
substratów, a para wodna w spalinach nie ulega wykropleniu.

Spalanie zupełne - to taki proces spalania , w którego efekcie nie
powstają produkty palne, które potem mogłyby się palić.

Spalanie całkowite - to taki proces spalania , w którego efekcie
paliwo spala się bez reszty.

3. Schemat stanowiska pomiarowego.

l- komora spalania , 2-płaszcz wodny, 3- naczynie przelewowe dopływowe
, 4- naczynie przelewowe odpływowe , 2- zawór , 6- kurek trójdrożny,
7- naczynie do wody chłodzącej , 8 i 9- termometry laboratoryjne, 10-
rurka wypływu skroplin , 11- gazomierz , 12- zawór do stabilizacji
ciśnienia , 13- palnik Bunsena , 14- nawilżacz powietrza , 15-
naczynie odbioru skroplin, 16- przewód dopływowy wody chłodzącej.

4. Zasada działania zestawu aparatury do oznaczania ciepła spalania
paliw gazowych i metodyka pomiaru.

Woda chłodząca dopływa do płaszcza wodnego (2) kalorymetru Junkersa
(rys. powyżej) i z niego odpływa przez dwa naczynia przelewowe (13 i
14) , które zapewniają stałe natężenie przepływu regulowane
zaworem (5). Odpływającą wodę podczas ustalania się parametrów
cieplnych kieruje się za pomocą kurka trójdrożnego (6) do zlewu, a
podczas pomiaru - do naczynia (7) w celu późniejszego oznaczenia jej
masy.

Kalorymetr jest zaopatrzony w termometry laboratoryjne (8) do pomiaru
temperatury wody na wlocie i wylocie , a także do kontroli temp. spalin
odlotowych (9). Skropliny , powstające ze skraplającej się wody
zawartej w spalinach , są odprowadzane rurka, (10) i podczas pomiaru
zbierane w naczyniu (15) i ważone.

Paliwo przez gazomierz (11) i zawór (12) stabilizujący ciśnienie
(0,2-0,8 kPa) , jest podawane do palnika Bunsena (13), umieszczonego w
komorze spalania kalorymetru. Palnik jest zaopatrzony w dyszę
odpowiednio dobraną dla badanego paliwa w zależności od spodziewanej
wartości ciepła spalania. Gazomierz jest wyposażony w manometr
cieczowy oraz termometr do pomiaru nadciśnienia i temperatury badanego
paliwa gazowego. Powietrze jest nasycane do stanu nasycenia w
nawilżaczu (14) , a paliwo gazowe poprzez kontakt z wodą w gazomierzu.
Nasycenie wodą substratów umożliwia ocenę ilości wody powstałej w
wyniku spalenia wodoru zawartego w paliwie.

Przed wykonaniem pomiaru reguluje, się przepływ tak , aby spalanie
było całkowite i zupełne (charakterystyczny nieświecący płomień z
niebieskozielonym stożkiem), przepływ wody chłodzącej tak , aby
średnia temperatura wody na wlocie i wylocie była równa temperaturze
otoczenia ,a różnica - rzędu 10 K. Pomiar można rozpocząć po
ustaleniu, się temp. wody na wlocie i wylocie na ustalonym poziomie.

Pomiar należy wykonać podczas przepływu 5—10 dm3 paliwa gazowego ,
w zależności od rodzaju gazu. Po ustaleniu się warunków , ustawiamy
naczynie pomiarowe pod wylotem wody chłodzącej , następnie kurek (6)
ustawiamy w pozycji „pomiar" równocześnie odczytujące stan
gazomierza , podstawiamy naczynie do odbioru skroplin i odczytujemy
także temp. wody. Odczyty temperatur wody na wlocie i wylocie należy
prowadzić w jednakowych odstępach czasu.

Po spaleniu określonej ilości paliwa (odczyt stanu gazomierza) i
ostatnim odczycie temperatur , ustawiamy kurek (6) w pozycji odpływu
wody do zlewu i oznaczamy masę skroplin w naczyniu (15). Cykl
powtarzamy trzykrotnie. Na podstawie otrzymanych wyników obliczamy
ciepło spalania Qc oraz wartość opałowa Qw_

5. Algorytm obliczeń.

wyznaczamy ze wzoru:

pg = pb+pg-ps [Pa]

gdzie: pb - ciśnienie barometryczne podczas pomiaru [Pa]

pg - nadciśnienie gazu w gazomierzu [Pa] (odczytane z manometru
gazomierza)

ps - ciśnienie nasyconej pary wodnej w gazie [Pa] (odczytane z tablic
dla temperatury gazu w gazomierzu)

Ilość spalanego gazu VgnSI [m3nSI] odniesioną do fizycznych warunków
normalnych obliczamy ze wzoru:

[m3nSI]

gdzie: Vg –objętość spalanego gazu [m3]

TN – temperatura w warunkach normalnych 273,15[K]

pN - ciśnienie w warunkach normalnych 101325[Pa]



[kJ/m3nSI]

gdzie: mw- masa wody chłodzącej zebrana w naczyniu [kg]

cw - średnie ciepło właściwe wody w przedziale mierzonych temperatur
[kJ/kgK]

tw przyrost temp wody w kalorymetrze (na wlocie i wylocie) [K]

VgnSI - objętość spalanego paliwa gazowego odniesiona do warunków
normalnych [m3nSI]

pg - całkowite ciśnienie gazu przed gazomierzem [Pa]

Tg - średnia temp, gazu w gazomierzu [K]

Wartość opałową Qw [kJ/m3nSI] badanego gazu w odniesieniu do
normalnych warunków fizycznych oblicza się ze wzoru:

Qw = Qc – r*m”
[kJ/m3nSI]

gdzie: Qw – ciepło spalania [kJ/m3nSI] badanego gazu w odniesieniu
do normalnych warunków fizycznych

r - entalpia skraplania dla temp. spalin odlotowych ts [kJ/kg]
(odczytana z tablic)

[kg/m3nSI]

gdzie: mk – masa skroplin [kg]

6. Przykład obliczeń dla tabeli wyników I.

Całkowite ciśnienie gazu przed gazomierzem:

pg = pb+pg-ps [Pa]

pb = 103900 [Pa]

pg = 120 [Pa]

ps = 1220,8 [Pa] (odczyt z tablic)

pg = 103900+120-1220,8
=102799,2 [Pa]

Ilość spalanego gazu odniesiona do fizycznych warunków normalnych:

[m3nSI]

Vg =0,01 [m3]

TN = 273,15[K]

pN = 101325[Pa]

Tg= 286,65[K]

= 0,00966 [m3nSI]



[kJ/m3nSI]

mw = 6,602[kg]

cw = 4,19[kJ/kgK]

tw = 13,99[K]

=41438,85[kJ/m3nSI]

Wartość opałowa badanego gazu w odniesieniu do normalnych warunków
fizycznych:

[kg/m3nSI]

mk = 0,01956 [kg]

=2,024[kg/m3nSI]

r = 2442,4[kJ/kg] (odczyt z tablic)

Qw = 41438,85-2442,4*2,024 = 36495,43
[kJ/m3nSI]



7. Analiza wyników pomiarów oraz wnioski.

Parametry gazu Gz 50 wg normy

Ciepło spalania: Qc ( 35000[kJ/m3nSI]

Wartość Opatowa: Qw (( 31000 [kJ/m3nSI]

Na podstawie uzyskanych wyników pomiarów i obliczonych wartości
parametrów badanego gazu o symbolu Gz 50 można dojść do wniosku ,
iż gaz ten spełnia wymagania określone przez PN. Zarówno obliczone
ciepło spalania o wartości Qc=41438,85[kJ/m3nSI] jak i wartość
opałowa Qw=36495,43[kJ/m3nSI] przekraczają, minimalne dopuszczalne
wartości tychże parametrów . Uzyskane wartości parametrów Qc i Qw
skłaniają do wyciągnięcia wniosku , iż ćwiczenie zostało
przeprowadzone poprawnie.

 
statystyka