pobieranie: Spajalnictwo 1
Pobierz dokument docPrzeglądaj wersję html pliku:
I Ręczne spawanie łukowe
1. Rodzaje złączy spawanych , rodzaje spoin i pozycje spawania
Rozróżniamy złącza : doczołowe , zakładkowe , przylgowe , kątowe
, narożne , teowe , krzyżowe.
Spoiny mogą być czołowe , pachwinowe , grzbietowe , otworowe.
W zależności od kształtu wyróżniamy spoiny: I , V , Y , U , X , K ,
J , B , 1/2V , 2*U.
Pozycje spawania: podolna, naboczna, naścienna, okapowa, pułapowa.
2. Charakterystyka elektrod otulonych.
Zależnie od przeznaczenia rozróżniamy następujące elektrody:
do spawania stali konstrukcyjnych, niskowęglowych i niskostopowych
do stali konstrukcyjnych stopowych (np. nierdzewnych)
do żeliwa
do napawania zwykłą stalą i metalami twardymi
do spawania i napawania metali nieżelaznych.
Elektrody otulone dzieli się na cienko- , średnio- i grubootulone.
Grubość otuliny wynosi odpowiednio 10 – 20% średnicy drutu , 20 –
40% , ponad 40%.
W skład otuliny wchodzą :
- składniki ułatwiające jonizację (związki sodu , potasu i wapnia)
- składniki wydzielające gazy (kreda m marmur , celuloza )
- składniki mineralne wytwarzające żużel (skaleń, wapień,
krzemionka, ruda manganowa)
- stopy metalu i rudy zawierające żelazo, mangan, krzem, nikiel,
chrom, tytan
- składniki łączące sproszkowane materiały na otulinę w
plastyczną masę (szkło wodne, dekstryna)
Zależnie od składu chemicznego otuliny wyróżniamy elektrody:
- kwaśne („A”) zawierające w otulinie dużo tlenków Fe, Mn, Si
- zasadowe („B”) zawierające w otulinie dużo węglanów Ca i Mg
oraz fluoryt
- celulozowe („C”) zawierające w otulinie dużo związków
organicznych
- utleniające („O”)zawierające głownie tlenki żelaza
- rutynowe („R”) zawierające w otulinie dużo tlenków rutylu
(TiO2).
Elektrody mają średnice: 2 – 2,5 (długość 350mm) – 3,25 – 4
– 5 – 6 (długość 450mm)
Przykładowe oznaczenia: ER 546 – rutynowa gruba
3. Podział spawarek do spawania elektrycznego ręcznego
Spawarki łukowe dzieli się na:
a) spawarki prądu stałego:
- przetwornice i prostowniki spawalnicze.
b) spawarki prądu przemiennego.
- transformatory
Klasyfikacja urządzeń elektrycznych stosowanych jako źródła prądu
do ręcznego spawania łukowego jest przedmiotem polskiej normy.
4. Schemat elektryczny i zasada działania transformatora spawalniczego
Transformator spawalniczy z dławikiem na wspólnym rdzeniu
Transformatory tego typu mają 3 uzwojenia: pierwotne 1 i wtórne 2
nawinięte na dwu głównych kolumnach rdzenia, a uzwojenie 3
połączone w szereg z uzwojeniem wtórnym i umieszczone na górnej
dodatkowej części rdzenia, jest urządzeniem dławiącym. Indukowana w
nim SEM w czasie obciążenia jest przeciwnie skierowana do napięcia
wtórnego i powoduje opadanie charakterystyki statycznej transformatora.
Regulacja prądu spawania odbywa się przez zmianę wielkości szczeliny
powietrznej w obwodzie uzwojenia dławiącego (przesuwając ruchomą
część rdzenia dławika 5).
5. Charakterystyka statyczna spawarki
Charakterystyką statyczną nazywamy krzywą ilustrującą zależność
między napięciem i natężeniem prądu w obwodzie roboczym przy
zmiennym oporze bez jarzenia się łuku. Kształt krzywych w okolicach
napięcia roboczego, w pasie oznaczonym jako zakres pracy ma duże
znaczenie. Im krzywa jest ty bardziej stroma, tym mniejszy wpływ mają
zmiany napięcia na natężenie prądu.
Spajalnictwo 1
I Ręczne spawanie łukowe
1. Rodzaje złączy spawanych , rodzaje spoin i pozycje spawania
Rozróżniamy złącza : doczołowe , zakładkowe , przylgowe , kątowe
, narożne , teowe , krzyżowe.
Spoiny mogą być czołowe , pachwinowe , grzbietowe , otworowe.
W zależności od kształtu wyróżniamy spoiny: I , V , Y , U , X , K ,
J , B , 1/2V , 2*U.
Pozycje spawania: podolna, naboczna, naścienna, okapowa, pułapowa.
2. Charakterystyka elektrod otulonych.
Zależnie od przeznaczenia rozróżniamy następujące elektrody:
do spawania stali konstrukcyjnych, niskowęglowych i niskostopowych
do stali konstrukcyjnych stopowych (np. nierdzewnych)
do żeliwa
do napawania zwykłą stalą i metalami twardymi
do spawania i napawania metali nieżelaznych.
Elektrody otulone dzieli się na cienko- , średnio- i grubootulone.
Grubość otuliny wynosi odpowiednio 10 – 20% średnicy drutu , 20 –
40% , ponad 40%.
W skład otuliny wchodzą :
- składniki ułatwiające jonizację (związki sodu , potasu i wapnia)
- składniki wydzielające gazy (kreda m marmur , celuloza )
- składniki mineralne wytwarzające żużel (skaleń, wapień,
krzemionka, ruda manganowa)
- stopy metalu i rudy zawierające żelazo, mangan, krzem, nikiel,
chrom, tytan
- składniki łączące sproszkowane materiały na otulinę w
plastyczną masę (szkło wodne, dekstryna)
Zależnie od składu chemicznego otuliny wyróżniamy elektrody:
- kwaśne („A”) zawierające w otulinie dużo tlenków Fe, Mn, Si
- zasadowe („B”) zawierające w otulinie dużo węglanów Ca i Mg
oraz fluoryt
- celulozowe („C”) zawierające w otulinie dużo związków
organicznych
- utleniające („O”)zawierające głownie tlenki żelaza
- rutynowe („R”) zawierające w otulinie dużo tlenków rutylu
(TiO2).
Elektrody mają średnice: 2 – 2,5 (długość 350mm) – 3,25 – 4
– 5 – 6 (długość 450mm)
Przykładowe oznaczenia: ER 546 – rutynowa gruba
3. Podział spawarek do spawania elektrycznego ręcznego
Spawarki łukowe dzieli się na:
a) spawarki prądu stałego:
- przetwornice i prostowniki spawalnicze.
b) spawarki prądu przemiennego.
- transformatory
Klasyfikacja urządzeń elektrycznych stosowanych jako źródła prądu
do ręcznego spawania łukowego jest przedmiotem polskiej normy.
4. Schemat elektryczny i zasada działania transformatora spawalniczego
Transformator spawalniczy z dławikiem na wspólnym rdzeniu
Transformatory tego typu mają 3 uzwojenia: pierwotne 1 i wtórne 2
nawinięte na dwu głównych kolumnach rdzenia, a uzwojenie 3
połączone w szereg z uzwojeniem wtórnym i umieszczone na górnej
dodatkowej części rdzenia, jest urządzeniem dławiącym. Indukowana w
nim SEM w czasie obciążenia jest przeciwnie skierowana do napięcia
wtórnego i powoduje opadanie charakterystyki statycznej transformatora.
Regulacja prądu spawania odbywa się przez zmianę wielkości szczeliny
powietrznej w obwodzie uzwojenia dławiącego (przesuwając ruchomą
część rdzenia dławika 5).
5. Charakterystyka statyczna spawarki
Charakterystyką statyczną nazywamy krzywą ilustrującą zależność
między napięciem i natężeniem prądu w obwodzie roboczym przy
zmiennym oporze bez jarzenia się łuku. Kształt krzywych w okolicach
napięcia roboczego, w pasie oznaczonym jako zakres pracy ma duże
znaczenie. Im krzywa jest ty bardziej stroma, tym mniejszy wpływ mają
zmiany napięcia na natężenie prądu.
