pobieranie: 01 Identyfikacja tworzyw sztucznych
Pobierz dokument pdfPrzeglądaj wersję html pliku:
Instytut In1 ynierii Materiałowej – Zakład Tworzyw Polimerowych
Identyfikacja tworzyw sztucznych
1. Cel wiczenia
Celem bada3 identyfikacyjnych jest okre4 lenie typu polimeru stanowi5 cego główny składnik analizowanego tworzywa sztucznego.
2. Okre6 lenie podstawowych zagadnie7
Ustalenie rodzaju polimeru w tworzywach niemodyfikowanych jest czynno4 ci5 stosunkowo prost5 . Rozró8 nienie kopolimerów lub mieszaniny (stopu) tworzyw sprawia natomiast wiele trudno4 ci i wymaga przeprowadzenia dokładnych bada3 chemicznych i w wielu przypadkach u8 ycia specjalistycznej aparatury oraz dobrej znajomo4 ci zagadnie3 chemicznych. Do bada3 tych mo8 emy zaliczy9 spektroskopi@ ramanowsk5 i w podczerwieni (IR), spektroskopi@ magnetycznego rezonansu j5 drowego (NMR), skaningow5 kalorymetri@ ró8 nicow5 (DSC) oraz inne opisywane w literaturze [1,2]. Najcz@ ciej identyfikacji tworzyw sztucznych dokonuje si@ na podstawie ich wygl5 du zewn@ trznego, postaci handlowej, metody formowania, g@ sto4 ci, zachowania si@ w otwartym płomieniu i rozpuszczalnikach oraz temperatury topnienia (mi@ knienia) polimeru. Wygl5 d zewn@ trzny tworzywa jest silnie zwi5 zany z jego charakterem. Mo8 na na tej podstawie ograniczy9 rozpoznanie tylko do kilku tworzyw. Szczególn5 uwag@ nale8 y zwraca9 na powierzchni@ , tzn. czy jest ona błyszcz5 ca, matowa, tłusta czy porowata. Bardzo wa8 n5 rol@ odgrywa te8 w tym przypadku sztywno4 tworzywa i jego barwa (przezroczysta, prze4 wiecaj5 ca, kolor jasny czy ciemny). Kr5 g poszukiwa3 mo8 na zaw@ zi9 na podstawie g@ sto4 ci tworzyw sztucznych. Jest to niekiedy w przypadku badaniu materiałów nienapełnionych. W przypadku tworzyw pierwsza czynno4 napełnionych nale8 y ustali9 najpierw procentow5 zawarto4 napełniacza w próbce (np. przez wypalenie próbki z napełniaczami mineralnymi w temp. 800 °C). Na podstawie znanej g@ sto4 ci napełniacza okre4 la si@ nast@ pnie g@ sto4 polimeru. Bardzo wa8 nym badaniem jest okre4 lenie zachowania si@ tworzyw w otwartym płomieniu. Podczas tej próby nale8 y ustali9 : - palno4 tworzywa; - kolor płomienia i układ barwy, rodzaj płomienia; - zachowanie tworzywa w płomieniu; - zapach dymów wydzielaj5 cych si@ po zgaszeniu próbki. Wy8 ej wymienione kryteria pozwalaj5 okre4 li9 rodzaj polimeru bez lub z u8 yciem najprostszych pomocy laboratoryjnych (tabela nr 1) [3]. Przy pewnym do4 wiadczeniu wyniki obserwacji zachowania si@ tworzyw podczas ogrzewania w probówce szklanej lub bezpo4 rednio w ogniu mog5 by9 bardzo pouczaj5 ce. Sprawdzenie odporno4 ci tworzywa na działanie rozpuszczalników jest w niektórych przypadkach do4 długotrwałe w porównaniu z przedstawionymi powy8 ej czynno4 ciami. T@ metod@ identyfikacji tworzyw stosuje si@ w przypadku, gdy poprzednio wykonane próby nie daj5 jednoznacznej odpowiedzi. Omawiane badanie polega na potraktowaniu tworzywa okre4 lonym rozpuszczalnikiem i obserwacji zachowania si@ materiału, aby stwierdzi9 czy ulega on p@ cznieniu lub rozpuszczaniu [4]. W celu przyspieszenia oddziaływania rozpuszczalnika badanie przeprowadza si@ niekiedy w podwy8 szonej temperaturze.
Identyfikacja tworzyw sztucznych
!0¢'(!%&%$" !¨¦¤¢ ) ¥©## ¥ © §¥£ ¡ A9 A9 A9 A9
A9
A9
4 ¨
2
1
Instytut InW ynierii Materiał owej – Zakł Tworzyw Polimerowych ad Tabela nr 1. Zachowanie siX próbek podczas spalania
Tworzywo 1 Polipropylen Temperatura topnienia (miY knienia) polimeru [°C] 2 160-170 Zachowanie siY tworzywa w pł omieniu Wygl` d pł omienia 4 wiec` cy z niebieskim rdzeniem wiec` cy z niebieskim rdzeniem wiec` cy, silnie kopc` cy wiec` cy, silnie kopc` cy Zapach dymów po zgaszeniu próbki 5 Zachowanie siY tworzywa w rozpuszczalniku 6 Rozpuszcza siY we wrz` cym toluenie, wytr` ca siY po ochł odzeniu Rozpuszcza siY wrz` cym toluenie we
Polietylen
Polistyren Poliamid
PoliwY glan
-
Po zapaleniu zwY gla siY i staje siY kruche Pali siY w pł omieniu, ga nie poza pł omieniem, miY knie, nastY pnie ulega rozkł adowi barwi` c siY na lub br` zowo czarno Nie pali siY , w pł omieniu staje siY przezroczys-ty Spala siY cał kowicie i bardzo szybko, trudne do zgaszenia Po zapaleniu pali siY dalej samo, topi siY i
wiec` cy, kopc` cy ół ty z zielonym obrzeb em, biał dymy e
Politetrafluoro-etylen
325-335
Azotan celulozy
ół bardzo ty, jasny
Octan celulozy
-
ół to-zielony, iskrz` cy
Identyfikacja tworzyw sztucznych
e
e
d
Poli(chlorek winylu)zmiY kczony
-
-
a
b
Poli(metakrylan metylu)
160-190
Po zapaleniu pali siY dalej samo, miY knie
wiec` cy, trzaskaj` cy ół ty z niebieskim rodkiem
Owocowy
Rozpuszczalne w acetonie, benzenie, dioksanie, octanie etylu
Fenolu
Chlorowodoru
Rozpuszczalny dimetyloformamidzie, chloroformie, cykloheksanie Rozpuszczalny cykloheksanie tetrahydrofuranie
-
Nierozpuszczalny
Kamfory
Rozpuszczalny w acetonie, octanie etylu i cykloheksanie Rozpuszczalny w acetonie, dioksanie i octanie etylu; przy
Kwasu octowego i palonego papieru
cb
RQV EHGTHT !0¢U(!%&%$S R!H¨¦¤¢B QE P I G FED C
100-110 60-110 Zaleb y od rodzaju poliamidu
a a a a a
3 Po zapaleniu pali siY dalej samo, topi siY i spł ywa kroplami Po zapaleniu pali siY dalej samo, topi siY i spł ywa kroplami Zapalony, pali siY dalej i miY knie Po zapaleniu pali siY dalej samo, kapie, tworz` siY pY cherze i ci` gn` ce siY nitki
Sł aby, parafiny
palonej
Sł aby, parafiny
palonej
Sł odko-kwiatowy Palonego rogu
w Rozpuszcza siY benzenie, trichloroetylenie i acetonie Rozpuszczalny w kwasie stY onym mrówkowym i fenolu
d e
w
w i
2
Instytut In ynierii Materiał owej – Zakł Tworzyw Polimerowych ad
kapie Poliuretan twardy Poliuretan usieciowany pianka Tworzywa termoutwardzal-ne fenolowe liniowy Po zapaleniu pali si dalej samo, topi si i ciemnieje Po zapaleniu pali si dalej samo, nie topi si Pali si sł w abo pł omieniu, ga nie poza pł omieniem, zw gla si i p ka Pali si sł w abo pł omieniu, ga nie poza pł omieniem Po zapaleniu pali si dalej samo, mi knie, topi si i kapie ogrzewaniu w 30% kwasie siarkowym wyst puje zapach octu Rozpuszczalny w fenolu na gor co Rozpuszczalny w dimetyloformamidzie, poza tym prawie nierozpuszczalny Nie rozpuszcza si
–
Tworzywa termoutwardzalne melaminowe Poliestry termoplastyczne poli(terftalan etylenu) poli(tereftalan butylenu)
• •
3. Metody
3.1. Metoda chemiczno-fizyczna
3.1.1. Zakres stosowanie metody Metoda stosowana jest do identyfikacji tworzyw sztucznych niezawieraj cych napeł niaczy o dowolnym kształ próbki. cie 3.1.2. Opis metody Metoda polega na spalaniu próbki w otwartym pł omieniu oraz ogrzewaniu w probówce i obserwacji zachodz cych zjawisk. Obserwuje si sposób palenia, kolor pł omienia, kolor dymu, pozostał ci po spaleniu oraz zapach wydzielaj cych si dymów. o 3.1.3. Przyrz d pomiarowy W metodzie badawczej wykorzystuje si : • palnik gazowy • probówki Identyfikacja tworzyw sztucznych 3
A
grup: •
Wymienione powy ej metody identyfikacji został zakwalifikowane do trzech podstawowych y metody chemiczne – identyfikacja poprzez zdolno do rozpuszczania polimeru, piroliz , oznaczenie liczby zmydlania i liczby kwasowej metody fizyczne – identyfikacja poprzez oznaczenie g sto ci, badania spektrofotometrii absorpcyjnej, badania chromatograficzne i ró nicow analiz termiczn metody chemiczno-fizyczne – identyfikacja poprzez poddanie próbki dział aniu pł omienia i obserwacj zjawisk zachodz cych podczas tego procesu.
vu irqxrx !0¢y(!%&%$w v!r¨¦¤¢f ui t s q pih g
250-260 wiec cy, kopc cy
wiec cy
Silnie dra ni cy
wiec cy
Nieprzyjemny, ostry
ół ty
Fenolu
ół ty
Formaliny, amoniaku
Nie rozpuszcza si
Sł odkawy, aromatyczny
Rozpuszcza si w fenolu oraz mocnych kwasach i zasadach
Instytut Inm ynierii Materiał owej – Zakł Tworzyw Polimerowych ad • • uchwyt do probówek (szczypce) metalowa ł eczka. yn
3.1.4. Wykonanie pomiaru Ogrzewanie próbki w probówce: 1. Dokonao organoleptycznej oceny próbki. 2. Zapalio palnik gazowy. 3. Wprowadzio do probówki rozdrobnionp próbkq i umier cio probówkq w uchwycie. 4. Probówkq delikatnie ogrzewao nad palnikiem, co chwile wyjmowao z ognia i obserwowao , co siq dzieje wewnp trz (czy próbka topi siq , rozkł siq , ciemnieje). ada 5. W czasie ogrzewania mon na wykonao dodatkowe badanie- sprawdzio pH wydzielajp cych siq on gazów ( zwiln ony papierek lakmusowy przył yo do wylotu probówki). 6. Zaobserwowane zjawiska porównao z tabelp nr 1 i okrer lio tworzywo, które został o zidentyfikowane. Spalanie próbki w otwartym ogniu: 1. Dokonao organoleptycznej oceny próbki. 2. Zapalio palnik gazowy. 3. Na metalowej ł eczce umier cio rozdrobnionp próbkq i wprowadzio bezpor rednio w pł yn omieniu palnika, próbkq mon na wprowadzio równien bezpor rednio do pł omienia przy un yciu specjalnych szczypiec. 4. Obserwowao zachodzp ce zjawiska (zdolnor do zapalania siq tworzywa, kolor pł omienia itp.) 5. Zaobserwowane zjawiska porównao z tabelp nr 1 i okrer lio tworzywo, które został o zidentyfikowane.
4. Opracowanie wyników
Po wykonaniu iw czenia student zobowip zany jest do przedstawienia sprawozdania z przebiegu wykonanego dor wiadczenia. Powinno ono zawierao : opis metody identyfikacji tworzyw sztucznych, wyniki obserwacji zestawione w tabeli, wnioski. Tabela powinna mieo postao :
Wygls d próbki po ocenie organoleptycznej 1 Temperatura topnienia (mit knienia) polimeru [°C] 2 Zachowanie sit tworzywa w pł omieniu 3 Zapach dymów po zgaszeniu próbki Tworzywo zidentyfikowane
5. Literatura
1. Scheating, Tworzywa sztuczne- poradnik, WNT, Warszawa 2000 2. T.Broniewski, J.Kapko, W. Pł aczek, J.Thomalla, Metody badau i ocena wł ciwor ci tworzyw ar sztucznych, WNT, Warszawa 2000 3. K. Dobrosz, A Matysiak, Tworzywa sztuczne, WSiP, Warszawa 1990 4. D. uchowska, Polimery konstrukcyjne, WNT, Warszawa1995 Identyfikacja tworzyw sztucznych
hgl djdj !0¢k(!%&%$i h!d¨¦¤¢ g f e Ao o
Wygls d pł omienia 4
5
6
v
4
01 Identyfikacja tworzyw sztucznych
Instytut In1 ynierii Materiałowej – Zakład Tworzyw Polimerowych
Identyfikacja tworzyw sztucznych
1. Cel wiczenia
Celem bada3 identyfikacyjnych jest okre4 lenie typu polimeru stanowi5 cego główny składnik analizowanego tworzywa sztucznego.
2. Okre6 lenie podstawowych zagadnie7
Ustalenie rodzaju polimeru w tworzywach niemodyfikowanych jest czynno4 ci5 stosunkowo prost5 . Rozró8 nienie kopolimerów lub mieszaniny (stopu) tworzyw sprawia natomiast wiele trudno4 ci i wymaga przeprowadzenia dokładnych bada3 chemicznych i w wielu przypadkach u8 ycia specjalistycznej aparatury oraz dobrej znajomo4 ci zagadnie3 chemicznych. Do bada3 tych mo8 emy zaliczy9 spektroskopi@ ramanowsk5 i w podczerwieni (IR), spektroskopi@ magnetycznego rezonansu j5 drowego (NMR), skaningow5 kalorymetri@ ró8 nicow5 (DSC) oraz inne opisywane w literaturze [1,2]. Najcz@ ciej identyfikacji tworzyw sztucznych dokonuje si@ na podstawie ich wygl5 du zewn@ trznego, postaci handlowej, metody formowania, g@ sto4 ci, zachowania si@ w otwartym płomieniu i rozpuszczalnikach oraz temperatury topnienia (mi@ knienia) polimeru. Wygl5 d zewn@ trzny tworzywa jest silnie zwi5 zany z jego charakterem. Mo8 na na tej podstawie ograniczy9 rozpoznanie tylko do kilku tworzyw. Szczególn5 uwag@ nale8 y zwraca9 na powierzchni@ , tzn. czy jest ona błyszcz5 ca, matowa, tłusta czy porowata. Bardzo wa8 n5 rol@ odgrywa te8 w tym przypadku sztywno4 tworzywa i jego barwa (przezroczysta, prze4 wiecaj5 ca, kolor jasny czy ciemny). Kr5 g poszukiwa3 mo8 na zaw@ zi9 na podstawie g@ sto4 ci tworzyw sztucznych. Jest to niekiedy w przypadku badaniu materiałów nienapełnionych. W przypadku tworzyw pierwsza czynno4 napełnionych nale8 y ustali9 najpierw procentow5 zawarto4 napełniacza w próbce (np. przez wypalenie próbki z napełniaczami mineralnymi w temp. 800 °C). Na podstawie znanej g@ sto4 ci napełniacza okre4 la si@ nast@ pnie g@ sto4 polimeru. Bardzo wa8 nym badaniem jest okre4 lenie zachowania si@ tworzyw w otwartym płomieniu. Podczas tej próby nale8 y ustali9 : - palno4 tworzywa; - kolor płomienia i układ barwy, rodzaj płomienia; - zachowanie tworzywa w płomieniu; - zapach dymów wydzielaj5 cych si@ po zgaszeniu próbki. Wy8 ej wymienione kryteria pozwalaj5 okre4 li9 rodzaj polimeru bez lub z u8 yciem najprostszych pomocy laboratoryjnych (tabela nr 1) [3]. Przy pewnym do4 wiadczeniu wyniki obserwacji zachowania si@ tworzyw podczas ogrzewania w probówce szklanej lub bezpo4 rednio w ogniu mog5 by9 bardzo pouczaj5 ce. Sprawdzenie odporno4 ci tworzywa na działanie rozpuszczalników jest w niektórych przypadkach do4 długotrwałe w porównaniu z przedstawionymi powy8 ej czynno4 ciami. T@ metod@ identyfikacji tworzyw stosuje si@ w przypadku, gdy poprzednio wykonane próby nie daj5 jednoznacznej odpowiedzi. Omawiane badanie polega na potraktowaniu tworzywa okre4 lonym rozpuszczalnikiem i obserwacji zachowania si@ materiału, aby stwierdzi9 czy ulega on p@ cznieniu lub rozpuszczaniu [4]. W celu przyspieszenia oddziaływania rozpuszczalnika badanie przeprowadza si@ niekiedy w podwy8 szonej temperaturze.
Identyfikacja tworzyw sztucznych
!0¢'(!%&%$" !¨¦¤¢ ) ¥©## ¥ © §¥£ ¡ A9 A9 A9 A9
A9
A9
4 ¨
2
1
Instytut InW ynierii Materiał owej – Zakł Tworzyw Polimerowych ad Tabela nr 1. Zachowanie siX próbek podczas spalania
Tworzywo 1 Polipropylen Temperatura topnienia (miY knienia) polimeru [°C] 2 160-170 Zachowanie siY tworzywa w pł omieniu Wygl` d pł omienia 4 wiec` cy z niebieskim rdzeniem wiec` cy z niebieskim rdzeniem wiec` cy, silnie kopc` cy wiec` cy, silnie kopc` cy Zapach dymów po zgaszeniu próbki 5 Zachowanie siY tworzywa w rozpuszczalniku 6 Rozpuszcza siY we wrz` cym toluenie, wytr` ca siY po ochł odzeniu Rozpuszcza siY wrz` cym toluenie we
Polietylen
Polistyren Poliamid
PoliwY glan
-
Po zapaleniu zwY gla siY i staje siY kruche Pali siY w pł omieniu, ga nie poza pł omieniem, miY knie, nastY pnie ulega rozkł adowi barwi` c siY na lub br` zowo czarno Nie pali siY , w pł omieniu staje siY przezroczys-ty Spala siY cał kowicie i bardzo szybko, trudne do zgaszenia Po zapaleniu pali siY dalej samo, topi siY i
wiec` cy, kopc` cy ół ty z zielonym obrzeb em, biał dymy e
Politetrafluoro-etylen
325-335
Azotan celulozy
ół bardzo ty, jasny
Octan celulozy
-
ół to-zielony, iskrz` cy
Identyfikacja tworzyw sztucznych
e
e
d
Poli(chlorek winylu)zmiY kczony
-
-
a
b
Poli(metakrylan metylu)
160-190
Po zapaleniu pali siY dalej samo, miY knie
wiec` cy, trzaskaj` cy ół ty z niebieskim rodkiem
Owocowy
Rozpuszczalne w acetonie, benzenie, dioksanie, octanie etylu
Fenolu
Chlorowodoru
Rozpuszczalny dimetyloformamidzie, chloroformie, cykloheksanie Rozpuszczalny cykloheksanie tetrahydrofuranie
-
Nierozpuszczalny
Kamfory
Rozpuszczalny w acetonie, octanie etylu i cykloheksanie Rozpuszczalny w acetonie, dioksanie i octanie etylu; przy
Kwasu octowego i palonego papieru
cb
RQV EHGTHT !0¢U(!%&%$S R!H¨¦¤¢B QE P I G FED C
100-110 60-110 Zaleb y od rodzaju poliamidu
a a a a a
3 Po zapaleniu pali siY dalej samo, topi siY i spł ywa kroplami Po zapaleniu pali siY dalej samo, topi siY i spł ywa kroplami Zapalony, pali siY dalej i miY knie Po zapaleniu pali siY dalej samo, kapie, tworz` siY pY cherze i ci` gn` ce siY nitki
Sł aby, parafiny
palonej
Sł aby, parafiny
palonej
Sł odko-kwiatowy Palonego rogu
w Rozpuszcza siY benzenie, trichloroetylenie i acetonie Rozpuszczalny w kwasie stY onym mrówkowym i fenolu
d e
w
w i
2
Instytut In ynierii Materiał owej – Zakł Tworzyw Polimerowych ad
kapie Poliuretan twardy Poliuretan usieciowany pianka Tworzywa termoutwardzal-ne fenolowe liniowy Po zapaleniu pali si dalej samo, topi si i ciemnieje Po zapaleniu pali si dalej samo, nie topi si Pali si sł w abo pł omieniu, ga nie poza pł omieniem, zw gla si i p ka Pali si sł w abo pł omieniu, ga nie poza pł omieniem Po zapaleniu pali si dalej samo, mi knie, topi si i kapie ogrzewaniu w 30% kwasie siarkowym wyst puje zapach octu Rozpuszczalny w fenolu na gor co Rozpuszczalny w dimetyloformamidzie, poza tym prawie nierozpuszczalny Nie rozpuszcza si
–
Tworzywa termoutwardzalne melaminowe Poliestry termoplastyczne poli(terftalan etylenu) poli(tereftalan butylenu)
• •
3. Metody
3.1. Metoda chemiczno-fizyczna
3.1.1. Zakres stosowanie metody Metoda stosowana jest do identyfikacji tworzyw sztucznych niezawieraj cych napeł niaczy o dowolnym kształ próbki. cie 3.1.2. Opis metody Metoda polega na spalaniu próbki w otwartym pł omieniu oraz ogrzewaniu w probówce i obserwacji zachodz cych zjawisk. Obserwuje si sposób palenia, kolor pł omienia, kolor dymu, pozostał ci po spaleniu oraz zapach wydzielaj cych si dymów. o 3.1.3. Przyrz d pomiarowy W metodzie badawczej wykorzystuje si : • palnik gazowy • probówki Identyfikacja tworzyw sztucznych 3
A
grup: •
Wymienione powy ej metody identyfikacji został zakwalifikowane do trzech podstawowych y metody chemiczne – identyfikacja poprzez zdolno do rozpuszczania polimeru, piroliz , oznaczenie liczby zmydlania i liczby kwasowej metody fizyczne – identyfikacja poprzez oznaczenie g sto ci, badania spektrofotometrii absorpcyjnej, badania chromatograficzne i ró nicow analiz termiczn metody chemiczno-fizyczne – identyfikacja poprzez poddanie próbki dział aniu pł omienia i obserwacj zjawisk zachodz cych podczas tego procesu.
vu irqxrx !0¢y(!%&%$w v!r¨¦¤¢f ui t s q pih g
250-260 wiec cy, kopc cy
wiec cy
Silnie dra ni cy
wiec cy
Nieprzyjemny, ostry
ół ty
Fenolu
ół ty
Formaliny, amoniaku
Nie rozpuszcza si
Sł odkawy, aromatyczny
Rozpuszcza si w fenolu oraz mocnych kwasach i zasadach
Instytut Inm ynierii Materiał owej – Zakł Tworzyw Polimerowych ad • • uchwyt do probówek (szczypce) metalowa ł eczka. yn
3.1.4. Wykonanie pomiaru Ogrzewanie próbki w probówce: 1. Dokonao organoleptycznej oceny próbki. 2. Zapalio palnik gazowy. 3. Wprowadzio do probówki rozdrobnionp próbkq i umier cio probówkq w uchwycie. 4. Probówkq delikatnie ogrzewao nad palnikiem, co chwile wyjmowao z ognia i obserwowao , co siq dzieje wewnp trz (czy próbka topi siq , rozkł siq , ciemnieje). ada 5. W czasie ogrzewania mon na wykonao dodatkowe badanie- sprawdzio pH wydzielajp cych siq on gazów ( zwiln ony papierek lakmusowy przył yo do wylotu probówki). 6. Zaobserwowane zjawiska porównao z tabelp nr 1 i okrer lio tworzywo, które został o zidentyfikowane. Spalanie próbki w otwartym ogniu: 1. Dokonao organoleptycznej oceny próbki. 2. Zapalio palnik gazowy. 3. Na metalowej ł eczce umier cio rozdrobnionp próbkq i wprowadzio bezpor rednio w pł yn omieniu palnika, próbkq mon na wprowadzio równien bezpor rednio do pł omienia przy un yciu specjalnych szczypiec. 4. Obserwowao zachodzp ce zjawiska (zdolnor do zapalania siq tworzywa, kolor pł omienia itp.) 5. Zaobserwowane zjawiska porównao z tabelp nr 1 i okrer lio tworzywo, które został o zidentyfikowane.
4. Opracowanie wyników
Po wykonaniu iw czenia student zobowip zany jest do przedstawienia sprawozdania z przebiegu wykonanego dor wiadczenia. Powinno ono zawierao : opis metody identyfikacji tworzyw sztucznych, wyniki obserwacji zestawione w tabeli, wnioski. Tabela powinna mieo postao :
Wygls d próbki po ocenie organoleptycznej 1 Temperatura topnienia (mit knienia) polimeru [°C] 2 Zachowanie sit tworzywa w pł omieniu 3 Zapach dymów po zgaszeniu próbki Tworzywo zidentyfikowane
5. Literatura
1. Scheating, Tworzywa sztuczne- poradnik, WNT, Warszawa 2000 2. T.Broniewski, J.Kapko, W. Pł aczek, J.Thomalla, Metody badau i ocena wł ciwor ci tworzyw ar sztucznych, WNT, Warszawa 2000 3. K. Dobrosz, A Matysiak, Tworzywa sztuczne, WSiP, Warszawa 1990 4. D. uchowska, Polimery konstrukcyjne, WNT, Warszawa1995 Identyfikacja tworzyw sztucznych
hgl djdj !0¢k(!%&%$i h!d¨¦¤¢ g f e Ao o
Wygls d pł omienia 4
5
6
v
4
